Перакладчык з Рыцарскім крыжам

Сяргей ПАНІЗЬНІК

Сорак пяты год пайшоў ад тае пары, калі ў Мікалаеве на Ўкраіне я пазнаёміўся з паэтам Дзмітром Чараднічэнкам. Мікола Маляўка, Алесь Разанаў і я былі запрошаны на сустрэчу паэтаў саюзных рэспублік. Дмытро Чэрэднычэнко стараўся паказаць нам прывабы украінскай зямлі, а я, у сваю чаргу, паказаў яму чуць пазней маё роднае Прыдзвінне, гістарычныя мясціны Беларусі.
Паэты і перакладчыкі — Дзмітро, яго жонка Галіна Кірпа, дачка Оляна — многа зрабілі для перанясення чараў беларускай паэзіі на ўкраінскі кантынент. Але ёсць у Дзмітра Чараднічэнкі асаблівы ветразь,  пад якім ён вось ужо трыццаць гадоў  плыве ў абдоймы Вінцаса Крэвэ-Міцкявічуса, з роднай Росі на Нёман. І не толькі таму, што яго мама, народжаная на Чарнігаўшчыне, пачувала сябе літвінкай. Дзмітро займеў на сучаснай літоўскай зямлі многа творчых пабрацімаў, супрацоўнічае з літоўскай дыяспарай. Таму і мае за заслугі перад Літвой Рыцарскі крыж.
А пакуль – на прадаўжэнне творчай дружбы і ўзаемаперакладчыцкай працы — мой узгалосак з Кіева: на падтрымку ўзбалелага сэрца Дзмітра.

Поділись і насолодись:
  • Blogosvit
  • del.icio.us
  • Надішли другу посилання на статтю електронною поштою!
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • MyNews
  • Роздрукуй на пам’ять!
  • Technorati
  • TwitThis

Related posts

Leave a Comment